|
حضرت محمد صلی الله علیه و آله در سال عام الفیل (570 میلادی) در
ماه ربیع الاول دیده به جهان گشود. مورخان و دانشمندان شیعی ولادت رسول
گرامی اسلام را در صبح جمعه روز هفدهم ربیع الاول و اکثر علمای اهل سنت،
دوازدهم همان ماه می دانند .
پدر بزرگوار رسول خدا عبدالله ،پسر عبدالمطلب ،و مادر ارجمندش آمنه
دختر وهب است. اجداد او عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف بن قصی بن کلاب
بن مره بن کعب بن لؤی بن غالب بن فهر بن مالک بن نضر بن کنانه بن خزیمه
بن مدرکه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان، همگی موحد و از
مردان نیک روزگار خویش بودهاند.
حضرت محمد صلی الله علیه و آله، هنوز به دنیا نیامده بود (یا در
گهواره بود) که پدرش در بازگشت از شام «سوریه» در مدینه درگذشت. از آن
پس سرپرستی کودک به عبدالمطلب، بزرگ خاندان قریش ،رسید و او نیز کودک
را به دایهای به نام حلیمه از قبیله بنیسعد سپرد.
حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم پنج سال در قبیله بنیسعد نزد
حلیمه بود و پس از آن به دامان خانواده خویش بازگشت. پس از مدتی، آمنه
برای زیارت قبر همسر خویش، عبدالله، و دیدار خویشاوندان راهی مدینه شد.
او در این سفر فرزند خود را نیز همراه برد، یک ماه در شهر مدینه درنگ
کرد و هنگام بازگشت در محلی به نام« ابواء» از دنیا رفت.
عبدالمطلب پس از درگذشت آمنه، بیش از پیش از محمد محافظت میکرد؛
هر گاه در کنار کعبه با سران قریش و پسران خویش مینشست، همین که چشمش
به محمد می افتاد او را در کنار خود مینشاند و میگفت:« به خدا سوگند،
او دارای منزلتی بزرگ خواهد بود.»
در هشتمین بهار زندگی حضرت محمد صلی الله علیه و آله، عبدالمطلب
نیز درگذشت و بنا به سفارش او ابوطالب سرپرستی حضرت وی را به عهده
گرفت.
ابوطالب که مردی با ایمان، موحد و نیز از شخصیتهای برجسته قریش
بود، در نگهبانی و دفاع از پیامبر از هیچ کوششی فرو گذار نکرد و در
سالی که محمد دوازده ساله شد، او را همراه خود به سفر سالیانه خود برای
تجارت به شام «سوریه» برد.
| 